null

Przypadki wścieklizny - najnowsze informacje

Drukuj otwiera się w nowej karcie
Na czerwonym tle znajduje się ikona odciśniętej łapy zwierzęcia.
Autor: BOŚ

UWAGA! Przypadki wścieklizny u zwierząt dzikich i kotów wolno żyjących na terenie Warszawy.

Informacja i apel do społecznych opiekunów kotów wolno żyjących w sprawie zagrożenia wścieklizną na terenie Warszawy

Informujemy, że na terenie województwa mazowieckiego, w tym również na terenie m.st. Warszawy odnotowano w sumie 110 przypadków wścieklizny. Ostatnie w dzielnicach: Wawer, Praga-Południe, Rembertów, Wesoła, Wilanów i Targówek m.st. Warszawy. 

W obszarze tych dzielnic obowiązuje nakaz wyprowadzania psów na smyczy oraz trzymania kotów w pomieszczeniach zamkniętych, ale także zakaz organizacji polowań, wystaw, pokazów czy innych wydarzeń z udziałem psów, kotów oraz zwierząt wrażliwych na wściekliznę. Psy mogą biegać wolno tylko na ogrodzonym, zamkniętym terenie. Nakazy i zakazy obowiązują wszystkich mieszkańców danego obszaru, jak również osoby czasowo tam przebywające.

Zdecydowana większość przypadków wścieklizny u ludzi jest następstwem ugryzienia lub pokąsania przez zarażone zwierzęta. Należy podkreślić, że chociaż to psy są utożsamiane z tą chorobą, w krajach rozwiniętych przyczyną zakażeń u ludzi są nietoperze, natomiast w naszym kraju rezerwuarem wirusa jest lis rudy. Okres wylęgania zazwyczaj wynosi do 3 miesięcy, niemniej w specyficznych przypadkach może on dochodzić nawet do 12 miesięcy. 

Jak można zarazić się wścieklizną?

Do zainfekowania wirusem dochodzi podczas pogryzienia przez chore zwierzę lub drogą dospojówkową. W pierwszym przypadku zainfekowanie ludzkiego organizmu odbywa się poprzez kontakt rany ze śliną chorego zwierzęcia. Z kolei w przypadku zakażenia dospojówkowego tzw. aerogennego dochodzi w wyniku wdychania powietrza w jaskini, w której bytują chore nietoperze. Mając na uwadze fakt, że zwierzęta domowe obligatoryjnie są szczepione przeciwko wściekliźnie, źródłem zakażenia są prawie zawsze dzikie zwierzęta. 

Wspomniany czas intubacji choroby, który może dochodzić nawet do 12 miesięcy, jest zależny od miejsca pokąsania, a także ilości i siły wirusa. W drastycznych przypadkach choroba może zacząć dawać objawy w kilka dni od zdarzenia, w innych potrzebuje kilku miesięcy. Można powiedzieć, że im bliżej głowy został zainfekowany organizm, tym szybciej pojawią się objawy, a przebieg choroby będzie gwałtowniejszy. 

Objawy i fazy postępowania wścieklizny.

Wirus wścieklizny atakuje układ nerwowy ze szczególną agresją wobec rdzenia kręgowego oraz mózgu. W konsekwencji wywołuje zapalenie tkanki nerwowej i rozprzestrzenia się po nerwach obwodowych. Cały przebieg choroby dzieli się na fazy:

Faza zwiastunów. W pierwszym okresie od zakażenia choroba w swoich objawach przypomina grypę. Pojawia się gorączka, rozbicie, uczucie dużego zmęczenia i bóle mięśni. W miejscu ugryzienia pojawia się swędzenie, mrowienie i narastający ból, a w dalszej konsekwencji także wyjątkowa wrażliwość na dotyk. W dalszej kolejności występuje zaburzenie czucia. Ta faza trwa do 5 dni i jest początkowym etapem choroby.

Faza porażeń. Wścieklizna jest choroba postępującą, która w drugiej fazie objawia się wyraźnym pobudzeniem. U chorego obserwuje się światłowstręt, nadwrażliwość na dźwięki oraz omamy słuchowe i wzrokowe. Zakażony sprawia wrażenie osoby z zaburzeniami psychicznymi. Następuje wzrost temperatury ciała, objawiający się skurczem mięśni ust, twarzy, krtani i gardła wodowstręt. Pomimo rosnącego pragnienia chory nie jest w stanie pić – skurcze nasilają się przy każdorazowej próbie kontaktu z wodą. Ponadto pojawiają się skurcze mięśni oddechowych powodujące zasinienie twarzy oraz drgawki. 

Faza śpiączki. Po wystąpieniu tychże objawów większość chorych umiera. Silniejsze organizmy przechodzą w stan śpiączki. W tej fazie dochodzi do całkowitej destrukcji układu nerwowego i porażeń wiotkich.

Wścieklizna – leczenie i zapobieganie

Wścieklizna jest chorobą śmiertelną. Do tej pory nie znaleziono skutecznego sposobu jej leczenia, a więc wszystkie działania opierają się na profilaktyce. 

Z tego punktu widzenia warto wiedzieć, jak zachowuje się chore na wściekliznę zwierzę, by móc w porę zareagować i możliwie najbardziej uniknąć kontaktu.

W przypadku dzikich zwierząt charakterystyczną cechą chorych osobników jest utrata naturalnej płochliwości. Tym samym dzikie np. leśne zwierzę, które śmiało do nas podchodzi, powinno wzbudzić naszą czujność. Chociaż samo pogłaskanie zwierzęcia nie grozi zakażeniem, nie wiemy czy po chwili zwierzę nie zareaguje agresją, dlatego pod żadnym pozorem nie powinniśmy próbować dotykać zwierząt leśnych, dzikich kotów czy psów. Zwracajmy także uwagę na naszych domowych pupili. Szczególnie, jeśli miały kontakt z dziką zwierzyną lub samodzielnie przebywają poza domem. Jeśli nasz pies lub kot wrócił do domu z raną, wykazuje niechęć do picia i jedzenia, a także ciągle drapie ranę i ma rozszerzone źrenice oraz ślinotok, to powinniśmy go odizolować i udać się z nim do lecznicy. 

Jeśli zostaliśmy ugryzieni przez zwierzę należy:

– oczyścić ranę silnym środkiem antyseptycznym lub detergentem,
– pozwolić na krwawienie ( o ile nie doszło do uszkodzenia dużych naczyń),
– zabezpieczyć ranę jałowym opatrunkiem,
– udać się do lekarza.

Nie należy bagatelizować ran powierzchownych, które także mogły stać się źródłem zakażenia.  U osób narażonych zawodowo na pokąsanie przez dzikie zwierzęta stosuje się tzw. szczepienia przedekspozycyjne.

Ważne! Szczepionkę ochronną u ludzi można zastosować także po ugryzieniu, ale przed wystąpieniem objawów choroby – tylko wtedy wykazuje ona swoją skuteczność.

Pamiętajmy o profilaktyce

Wścieklizna to choroba, której nie można bagatelizować. Można zminimalizować ryzyko szczepiąc zwierzęta domowe i unikając kontaktu z dzikimi i nieznanymi zwierzętami. Nie pozwalajmy dzieciom głaskać nieznanych – acz miłych w obyciu – np. psów i kotów, a sami nie stwarzajmy zagrożeń karmiąc dzikie zwierzęta w lesie.

Zaszczep pupila, to tylko chwila

Przypominamy, że w Polsce obowiązkowemu ochronnemu szczepieniu przeciwko wściekliźnie podlegają psy powyżej 3. miesiąca życia, a następnie nie rzadziej niż co 12 miesięcy od dnia ostatniego szczepienia. Wskazane są również szczepienia kotów. Szczepień psów i kotów przeciwko wściekliźnie dokonują lekarze weterynarii świadczący usługi weterynaryjne w ramach zakładu leczniczego dla zwierząt. Brak szczepienia psa jest wykroczeniem, za które grozi mandat karny w wysokości do 500 zł.

Mając na uwadze powyższe, podczas dokarmiania kotów wolno żyjących, apelujemy o ostrożność. Uważajcie Państwo na siebie i zachowajcie czujność, obserwujcie koty, którymi się opiekujecie.

W przypadku zauważenia niepokojących objawów u zwierząt prosimy o niezwłoczne przekazanie informacji do Wydziału Ochrony Środowiska w dzielnicy, właściwego ze względu na miejsce bytowania kotów lub do Biura Ochrony Środowiska Urzędu m.st. Warszawy Wydziału Spraw Zwierząt tel. 22/ 44 32 578.

Jeśli to tylko możliwe, zasadne jest również, aby po nakarmieniu kotów zabierali Państwo miseczki z niezjedzoną karmą, żeby w ten sposób nie wabić np. lisów w miejsca dokarmiania.

 

 

 

Na biało czerwonym tle znajduje się napis "Wścieklizna. Uwaga! Przypadki wścieklizny u zwierząt dzikich i kotów wolno żyjacych na terenie Warszawy. Zachowaj ostrożność. Wścieklizna jest chorobą śmiertelną! W prawym dolnym rogu umieszczono logo Zakochaj się w Warszawie.
Zobacz galerię (2 zdjęć)
Na zielonym tle umieszczono napis "UWAGA! przypadki wścieklizny u zwierząt dzikich i kotów wolno żyjących na terenie Warszawy. Pilnuj swoich zwierząt. Zaszczep swojego pupila - szczepienie psów jest ustawowym obowiązkiem. Nie zbliżaj się do dzikich zwierząt. Jeśli dzikie zwierzę zachowuje się nietypowo - powiadom służby interwencyjne. Jesli zostaniesz pogryziony - zgłoś się do szpitala zakaźnego lub skonsultuj się z sanepidem." w prawym dolnym rogu umieszczono logo zakochaj się w Warszawie.